Como veis lo de los libros es lo mío, no pretendo aburrir, pero me gustaría recomendaros unos cuantos títulos de Jordi, ( el autor de mi actualización anterior) que en su tiempo me gustaron mucho y quiero compartirlos con vosotros.
Si leeis alguno, por curiosidad (sería pedir demasiado, lo sé) pues pasaros por aquí y contarme si os gustó, de todas formas os dejo unos resúmenes para que echeis un ojo o elijais vuestras preferencias.

Llamando a las puertas del cielo - Silvia, estudiante de medicina, marcha a la India para trabajar como cooperante durante el verano en un hospital ubicado en un recóndito lugar lejos del mundo. Se opone a sus padres, a su novio, firme, siguiendo su instinto y su corazón, y toma la decisión que cambiará su vida y su forma de pensar. En la India conocerá el dolor y el sufrimiento de los que no tienen nada, pero también la alegría de la cooperación y la paz de su conciencia, y vivirá a caballo no de dos, sino de tres mundos: por un lado Arturo, que la espera en España; por el otro Leo, el joven médico, cooperante como ella, capaz de renunciar a todo por estar allí; y finalmente Mahendra, el príncipe hindú que guarda el más doloroso de los secretos y que la sumergirá en un nuevo horizonte sin fronteras. Con un sinfín de personajes extraordinarios por su calor y humanidad, las pequeñas Viji y Narayan, la doctora Roca, el doctor Giner y otros más, “Llamando a las puertas del cielo” es más que una novela que mezcla el exostismo de dos culturas, es el retrato de una generación, de un mundo cercano y a la vez lejano, y de la esperanza que todos tenemos en ayudar para que sea un poco mejor.
(Fué premio nacional EDEBÉ y tine muy buenas críticas además de ser muy interesante!!)

La piel de la memoria - Kalil Mtube es vendido por su padre por apenas 15 dólares bajo la creencia de que será adoptado por una familia que le hará estudiar y con la que vivirá mucho mejor. Pero Kalil se ve arancado de la frontera entre Mali y Burkina Faso donde vive y condenado a ser un esclavo de hoy en los campos de cacao de Costa de Marfil. Su vida será un infierno hasta que conseguirá escapar, aunque terminará en un barco cuyos niños serán arrojados al mar antes de que las autoridades les detengan. La novela nos muestra el grado de crueldad de los niños esclavos en el África del siglo XXI.

Rabia - Basada en experiencias del propio autor, que ayuda siempre a jóvenes que buscan su horizonte, la novela nos muestra el fin de la adolescencia de Patricia, cuando la rabia que siente en su interior no le ayuda a desvelar sus inquietudes. Ella canta, compone, toca la guitarra, escribe... Al conocer a un escritor que va a su colegio cambia y se enfrenta a su propio yo. La obra es fresco de la vida actual y la lucha de miles de jóvenes con inquietudes
Por si os interesa os dejo enlazada la página donde encontré estos títulos:http://www.sierraifabra.com/ant/secciones/Obras/Resumenes.php
¡¡¡¡¡SALUDOS!!!!!

GanBeil
7 mar 2008 | 09:54 PM
Ola!!
Eu coñezo persoalmente a Jordi, veu dar unha charla ao meu colexio hai uns anos... e a parte de ser un home sumamente agradable, é un home moi interesante.
Só tiuven o pracer de ler un libro del, o archiconocido Nun lugar chamado guerra, que aínda que hoxe probablemente non o leería por consideralo un pouco infantil, é de dicir que no seu momento impactoume moito, ata o punto de calificalo como un dos mellores libros q había lido ata ese momento.
E isto débese a que lin ese libro xusto cando empezou a incalificable Guerra de Iraq, e era como estar lendo o que acontecia a algún quilómetros de aquí, non sei fíxome ver moitas cousas (tiña 13 ou 14 anos) e nesa época cando deixas de ver unha cousa dun xeito, non só cambia esa senon moitas máis, é xa non ves o mundo igual.
Por iso un autor que consegue iso en rapaces de 13, 14 anos (tendo en conta o irracionais que somos nesa época) merece ser calificado como un bo o moi bo autor.
Sinto a parrafada, e noraboa polo blog, paisana moañesa.
Adrián Herrero
8 mar 2008 | 05:51 PM
Hola Paula!
Bueno, al igual que GanBeil, yo también tuve el placer de conocer personalmente a Jordi Sierra i Fabra, ya que también se pasó por mi instituto (debía ser la época de su gira por Galicia jajaja).
Y es más, no sólo lo conozco, sino que también tuve la enorme suerte de que me firmara en el libro que apunta GanBeil: "Nun lugar chamado guerra". Le dije a mis compañeros que esa firma valdría millones en el futuro, provocando sus sonoras carcajadas. A día de hoy, me conformo con enseñarselo personalmente a una compañera de clase.
He de decir que el libro me gustó sin llegar a apasionarme (era lectura obligatoria en 4º o 3º de la ESO) y me amargó un poco el hecho de tener que leerlo en gallego, un idioma que no me agrada demasiado (no tiréis las piedras aún, esperad a que me esconda).
Sin embargo, un poco después, mi madre, que siempre se ha preocupado por mis lecturas, me regaló otra obra de su catálogo: "La voz interior", de la que no sé si has oído hablar, pero que estaré encantado de prestarte si te apetece leerlo. Este libro si que me gustó más, me mantuvo intrigado hasta el final.
Bueno, perdona la extensión de este post, pero comprende mi emoción al ver que en tu entrada figuraba uno de los pocos escritores con los que he hablado personalmente. Un tío, por cierto, que no sé si sabías que sufrió mucho en su infancia por ser tartamudo, y que estudiaba día a día ¡el diccionario!.
Así que si quieres ser como él, ya sabes, jeje.
Un saludo!
PAULA
8 mar 2008 | 07:48 PM
Muchas gracias GanBeil y Adrian, me alegro mucho que aún quede gente que le interese esto de la literatura (y se atreva a reconocerlo :P ). Con respecto a ti, paisano mío, me gustaría que me dejaras algún otro comen sobre tus gustos a la hora de leero si tienes un blog sería interesante pasarme un día por él! Y por cierto es curioso encontrarme con alguien de moaña en este gran universo, haber si somos más!!. Un saludo
En cuanto a ti Adrián ten por hecho que te pediré ese libro porque oí muy buenas críticas sobre él y no tube la oportunidad de leerlo, una gran frustración para una fan como yo!! Te lo agradecería enormemente!! Y sí estaba al tanto de la cruda infancia de Jordi pero gracias por comentármelo de todas formas!!
Gracias por animarme a seguir con esto